قسم به عشقمون قسم همش برات دلواپسم
قرار نبود اینجوری شه یهو بشی همه کسم
راستی چی شد چه جوری شد اینجوری عاشقت شدم
شاید میگم نقصیر توست تا کم شه از جرم خودم

دستمون تو دست هــــم بود یادتــــــه؟

 غصه هامون کم کم بود، یادتــــــــه؟

 چشــم نازت مال مـــن بودیـادتـــــــه؟

دیدن من قدغن بود یادتــــــــــه؟

روزگار قهر و آشتـــــی یادتـــــــــه؟

 هیچ کس و جز من نداشتی ، یادتـــــــه؟

فال اون دختر کولی تو خیابون یادتــــه ؟

گفت دل شیشه ایمو می شکنی آسون ‚ یادتـــه؟

تو می گفتی که دروغه !‌ ما همیشه با همیــــم لحظه ی تلخ جدایی دلامون ‚ یادتـــــــه ؟

برای روز میــــــــــلاد تـن خود مـن آشفتـه رو تنـها نذاری
برای دیـدن بـاغ نگـــــاهت میـون پیکر شبـــــــــها نذاری
همه تنهـایـیا با مـن رفیقن منــو در حسـرت عــشقت نذاری
برای روز میــــــــــلاد تـن خود منــو دور از دل و دیــدت
دلم دل تنگه و مهــرتو می خواد دلـم رو در پی غـم ها نذاری
میام تـنها توی قلبت می شینم مـن و قـلبت رو جایی جا نذاری
عــــــــزیـزم جشــــــــن میــــــــــــلادت مبــــــــارک
 منـــو اون ســــوی جـــشن دل نــذاری

برای روز میــــــــــلاد تـن خود مـن آشفتـه رو تنـها نذاری
برای دیـدن بـاغ نگـــــاهت میـون پیکر شبـــــــــها نذاری
همه تنهـایـیا با مـن رفیقن منــو در حسـرت عــشقت نذاری
برای روز میــــــــــلاد تـن خود منــو دور از دل و دیــدت
دلم دل تنگه و مهــرتو می خواد دلـم رو در پی غـم ها نذاری
میام تـنها توی قلبت می شینم مـن و قـلبت رو جایی جا نذاری
عــــــــزیـزم جشــــــــن میــــــــــــلادت مبــــــــارک
 منـــو اون ســــوی جـــشن دل نــذاری

عشــــــق مــن، گلــــم، عروســک،
روز میـــــــــــــلادت مبـــــــــــــارک
آرزو دارم سلامت، زنده باشی تا قیـــــــــــــامت
الهی بشه بتونـــــــم، قدر عشقتو بدونـــــــــــم
دوست دارم باشی و باشـم، تا ابد پیشت بمونـــــم
دوست دارم ستاره هارو دونــــه دونــــه عاشقونـه
بیارم پیشکش چشمات، چشمایی که مهربونــــــه
این منم همیشه تنهــا، می خوامت قد یه دنیــــــا
من مثه کویری خشکـم، اون تویی همیشه دریـــا

بده دستاتو به من تا باورم شه پیشمی
می دونم خوب می دونم تو تار و پود و ریشمی
تو که از دنیا گذشتی واسه یک خنده ی من
چرا من نگذرم از یه استخون بنام تن
تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم
ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم
نمی دونم چی بگم که باورت شه جونمی
توی این کاووس درد رویای مهربونمی
می دونی با تو پرم از شعر و ستاره
می دونی بی تو لحظه حرمتی نداره
می دونی در تو این خدا بوده که تونسته گل عشقو بکاره
وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز
عشق تو ، تو لحظه هام حادثه ساز و لحظه ساز
به جون خودت که بی تو، از نفسهام سیر میشم
نمی دونم چی میشه بدجوری گوشه گیر میشم
ممنونم که بچه بازی هامو طاقت می کنی
هر چقدر بد میشم اما تو نجابت می کنی
هر کجای دنیا باشم با منی
نگران حال و روزم بیشتر از خود منی

ميدونم برات عجيبه اين همه اصرار و خواهش اين همه خواستن دستات بدون حتی نوازش
 ميدونم كه خم نداره واسه تو گريه ي دردم ميگذري از من و ميري اما باز من برميگردم
ميدونم برات عجيبه من با اون همه غرورم پيش همه ي بديهات چه جوري بازهم صبورم
ميدونم واست سؤاله كه چرا پيشت حقيرم دور ميشي منو نبيني باز سراغتو ميگيرم
ميدوني چرا هميشه من بدهكار تو ميشم وقتي نيستي هم يه جوري با خيالت راضي ميشم
می دونی واسه چی از تو بد می بینم و می خندم تا نبینی گریه هامو هر دو چشمامو می بندم
چاره ای جز این ندارم آخه خون شدی تو رگ هام می میرم اگه نباشی بی تو من بد جوری تنهام